Er bestaan verschillende vormen van "kickboksen" en in de wirwar van termen en namen zal ik proberen om enige duidelijkheid te scheppen door kort de grote verschillen aan te geven.
Muay Thai is de Thaise benaming voor het Thai Boxing. Muay betekent gevecht. Dus: Thais gevecht.
Bij deze uit Thailand afkomstige vechtsport zijn bokstechnieken incl. de (spinning) back fist, traptechnieken met gebruik van voet en scheenbeen, het zgn. clinchen en knie- en elleboogtechnieken toegestaan.
Per land en per bond zijn er kleine verschillen in de regels met betrekking tot de elleboogtechnieken. In bijvoorbeeld Thailand zijn deze wel toegestaan. Men spreekt dan over "Full Muay Thai rules".
Op Curaçao trainen we wel de elleboogtechnieken (uiterst effectief zelfverdedigingsmiddel), maar bij wedstrijden van de CUMAFE en de meeste internationale wedstrijden zijn de elleboogtechnieken niet toegestaan. Deze technieken hebben namelijk meer kans op het veroorzaken van letsel, zoals een snee in het gezicht.
De term kickboxing werd door de Japanners gebruikt voor dat wat eigenlijk Muay Thai was. In Japan werd deze sport snel populair en de regels waren bijna identiek aan het Muay Thai. Via Japan kwam deze vechtsport in Nederland en zodoende werd de sport in Nederland ook zo genoemd.
Tegenwoordig spreekt men bij de meeste bonden over "Kickboxing" als het een wedstrijdvorm betreft, waarbij traptechnieken en bokstechnieken incl. (spinning) back fist zijn toegestaan. Niet toegestaan zijn; clinchen, vastpakken, werpen en knie- en elleboogtechnieken.
Full Contact (American Kickboxing) kent bijna dezelfde regels als het kickboxing. Naast de bij het kickboxing niet toegestane technieken zijn tevens de low kicks (lage trappen naar de benen) niet toegestaan. Alle trap- en bokstechnieken moeten dus boven de gordel geplaatst worden en er worden safety kicks (voetbeschermers) en scheenbeschermers gedragen.
De K-1 regels, ontwikkeld in Japan, houden het midden in tussen muay thai en kickboxing. Ellebogen zijn verboden maar knieën mogen wel. Het clinchen mag voor zeer korte duur (de scheidsrechter breekt het clinchen snel af).
Savate - Boxe Française. Bij deze Franse vorm zit het grootste verschil in het schoeisel, een ietwat verlaagde boksschoen, en het uniform. Het is niet toegestaan om te trappen met het scheenbeen. Een low kick mag, mits het raakvlak de wreef is. Spinning back fist, clinchen, en knie- en elleboogtechnieken zijn tevens niet toegestaan.
Sanda/ Sanshou is een Chinese vorm van kickboxing, waarbij naast boks- en traptechnieken ook werptechnieken zijn toegestaan.
Shootboxing uit Japan komt sterk overeen met het Sanda. Werptechnieken leveren extra punten op.
Lethawae, ook wel bekend als Birmees boksen, is een vorm van kickboksen uit Myanmar (Burma). Het lijkt veel op het "oude" Muay Thai. Net als bij het Muay Thai voor 1930 worden er geen bokshandschoenen gebruikt, maar stoot men met gezwachtelde vuisten.
Geschiedenis van het Muay Thai
Velen hebben geprobeerd om te onderzoeken hou oud het Muay Thai is. Tijdens de oorlog in 1767 zijn alle historische gegevens voorgoed verloren gegaan bij de brand in de oude hoofdstad Ayuthaya, die door de Birmezen in de as werd gelegd. Wat men nu weet over het Muay Thai komt uit legendes. Maar het staat vast dat het erg oud is omdat er over gesproken wordt in oude Chinese en Cambodjaanse verhalen.
Toen koning Naresuan de Grote aan de macht was, van 1590-1605, werd het Muay Thai verplicht gesteld als een deel van de militaire training en dit is nog steeds het geval. In die tijd kwamen de eerste vuurwapens, maar het Muay Thai werd gebruikt in het lijf aan lijf gevecht en was een verlengstuk van het Thaise stok- en zwaardvechten (Krabi Krabong).
Omdat het Siamese volk van nature strijdlustig was, nam het gewone volk al snel het Muay Thai van het leger over en ontwikkelde dit zelf tot een sport. Voor 1930 was het gewoon om de handen en polsen met stroken paardenhuid te ontwikkelen. Dit om de eigen huid te beschermen, dat van de tegenstander raakt extra beschadigd. Deze stroken werden later vervangen door henneptouw of stroken katoen. Deze katoen werd in een lijmoplossing gedoopt om beter aan de handen te blijven zitten en als beide vechters akkoord gingen werden er glassplinters aan de lijm toegevoegd.
De vechters droegen een kruisbeschermer van boombast of een zeeschelp, die door middel van een stuk textiel op de plaats werd gehouden. Later werd dit vervangen door de bast van een kokosnoot.
Er werd ook niet gevochten in ronden van 2 of 3 minuten. Tijd bijhouden deed men door een holle kokosnoot met een gaatje, te laten drijven in een kom met water. Als deze was gezonken, werd er op een trommel geslagen en de ronde was dan afgelopen. De matchmaking ging niet zoals tegenwoordig met behulp van een weegschaal, maar de twee vechters werden naast elkaar gezet en men vergeleek lengte en lichaamsbouw.
Omstreeks 1930 werden er aantal regels van het internationale boksen ingevoerd. Het doel daarvan was om over de hele wereld als tak van sport erkend te worden. Hierdoor veranderde veel aan het Muay Thai, bepaalde open hand technieken konden niet langer toegepast worden, maar de introductie van de bokshandschoen heeft ook voordelen voor de vechters meegebracht. Door het vechten in een moderne boksring, de indeling in gewichtsklassen en het opzetten van ranglijsten werd het aantal ernstige blessures aanmerkelijk terug gebracht.
Het Muay Thai verspreidde zich langzaam maar zeker over de hele wereld. Amerika en Japan waren de eerste landen.
Wai Kru en Ram Muay
Voordat een vechter een gevecht begint, voert hij een rituele dans/ schijngevecht uit. De Thai doen dit uit eer en respect voor o.a. het kamp/ de sportschool, hun meester/leraar hun ouders en Boeddha. Tevens zou het kwade geesten afschrikken. Ook dient deze dans als warming-up om de spieren los te maken.
Iedereen kan zijn eigen interpretatie weergeven en het hoeft dus niets te maken te hebben met een religieuze handeling.
Bij de uitvoering wordt meestal een traditionele hoofdband, de zgn. "mongkon" gedragen.
Het is de vechters toegestaan gedurende het gevecht een "Kruan-grang" te dragen. Deze van textiel of touw vervaardigde talisman bevat vaak beschermende kruiden.
Wong Muay
Een zeer belangrijk onderdeel van de wedstrijden en het ritueel is de muziek.
Buiten Thailand wordt van vooraf opgenomen muziek gebruik gemaakt. In Thailand worden wedstrijden met live muziek begeleid. Dit heeft als voordeel dat het volume en de snelheid van de muziek aangepast kan worden aan de gebeurtenissen in de ring. De Wong Muay zoals het orkest genoemd wordt, bestaat uit de Pi Chawa (Java fluit), de Ching (een percussie instrument bestaande uit twee zwaar metalen kommen) en de Clawng Khaek (twee drums die elk een verschillende toonhoogte hebben).
